عرشه کامپوزیت توخالی

توخالی در مقابل خاکی
تخته های کامپوزیت در دو نوع توخالی و توپر عرضه می شوند. نسل فعلی تخته های کامپوزیتی دارای حفره های مدور تصفیه شده ای هستند که از حفره های مستطیلی نسل های قدیمی تخته متمایز است. همانطور که در مورد اکثر مواد وجود دارد، هزینه ساخت عرشه کامپوزیت متناسب با وزن مواد جدید است. تخته های توخالی سبک تر و در نتیجه ارزان تر از تخته های کامپوزیت جامد هستند، اما ممکن است یکپارچگی ساختاری، استحکام، دوام و عمر موثر را کاهش دهند. گاهی اوقات آب وارد سوراخ های تخته نمی شود و باعث انحطاط تدریجی می شود. این امر به ویژه در مورد تخته های قدیمی با حفره های مستطیلی صادق است، که معمولاً در مقایسه با تخته های جامد صرفه جویی طولانی مدت ندارند.

عرض و طول تخته
توجه به این نکته مهم است که استحکام در درجه اول با چگالی و ضخامت تعیین می شود و عرض تأثیر بسیار کمی دارد. به طور کلی، هرچه تخته ها پهن تر باشند، تعداد کمتری نیاز به برش و چیدن دارند و در نتیجه هزینه نصب کمتر می شود. طول نیز باید به دقت در نظر گرفته شود: طول معمول تخته های کامپوزیت در 5.4 متر است که با طول چوب سخت مطابقت دارد و به راحتی در یک ظرف قرار می گیرد و در نتیجه هزینه ها را کاهش می دهد. با این حال، طول‌های بلند ممکن است بسیار سنگین و مانور دادن آنها دشوار باشد: طول‌های کوتاه‌تر یا طول‌های پیش‌بریده‌شده برای پروژه عموماً اقتصادی‌ترین گزینه هستند و در کار نصب صرفه‌جویی می‌کنند.

ضخامت و حداکثر دهانه تیرچه
به طور کلی، هرچه تخته ضخیم تر باشد، سفت تر خواهد بود. تخته‌های صلب نسبت به تخته‌های نازک توانایی تحمل وزن و بارهای خود را دارند، و امکان استفاده از تیرچه‌های کمتر در فواصل بزرگ‌تر را فراهم می‌آورند و در نتیجه صرفه‌جویی را به حداکثر می‌رسانند. رابطه بین ضخامت و صلبیت همچنین به این معنی است که تخته‌های نازک‌تر به تیرچه‌های حمایتی بیشتری نیاز دارند که در فواصل نزدیک‌تر قرار داده شوند. در بسیاری از موارد، این امر صرفه جویی در هزینه ناشی از حجم مواد کمتر تخته های نازک را تضعیف می کند. همیشه حداکثر فاصله تیرچه توصیه شده برای تخته کامپوزیت را بررسی کنید، که ممکن است کمتر از 450 میلی متر (18 اینچ) استاندارد برای یک عرشه مسکونی چوبی باشد.
پایان
کامپوزیت به دلیل "نمای چوبی" واقع گرایانه اش که رنگ ها و بافت های چوب طبیعی را از نزدیک بازسازی می کرد، انتخاب شد. در حال حاضر، در پاسخ به نیازهای در حال تغییر بازار، محصولات کامپوزیت در طیف گسترده ای از رنگ ها، بافت ها و پرداخت ها در دسترس هستند. اکثر تخته‌های کامپوزیت نسل سوم با برس‌های فلزی برس خورده می‌شوند تا پلاستیک را از بین ببرند و سطحی با بافت غنی‌تر و طبیعی‌تر ایجاد کنند. از آنجایی که عکس‌ها نمی‌توانند به‌طور دقیق سطح و بافت تخته کامپوزیت را به تصویر بکشند، مهم است که قبل از تصمیم‌گیری، نمونه‌ها را شخصاً مشاهده کنید.
رنگ
کفپوش کامپوزیت در رنگ‌های بسیار متنوعی موجود است، اما عمدتاً در رنگ‌های زرد، قرمز و قهوه‌ای تیره مشخص می‌شود. این گزینه ها معمولا با سایه های چوبی کمتر مانند خاکستری و بژ گرد می شوند. مجدداً، مهم است که قبل از تصمیم گیری، نمونه ها را شخصاً مشاهده کنید، زیرا ممکن است رنگ ها بین تولید کنندگان به طور قابل توجهی متفاوت باشد و دو محصول با نام رنگ یکسان ممکن است در واقعیت تفاوت زیادی داشته باشند. تخته های کامپوزیت را می توان در رنگ های مختلف از جمله گزینه های سفارشی برای مطابقت با یک طرح رنگی ساخت.

هزینه
هزینه نهایی عرشه کامپوزیت توخالی به گزینه‌ها، سبک‌ها و ویژگی‌هایی که انتخاب می‌کنید بستگی دارد، اما بیشتر عرشه‌های کامپوزیت قیمت بیشتری نسبت به چوب‌های تحت فشار دارند. با این حال، هزینه های نگهداری پایین تر، هزینه اولیه را در طول زمان جبران می کند.

وزن
وزن عرشه کامپوزیت توخالی بیشتر از چوب طبیعی است، بنابراین به قاب محکم تری نیاز دارد. این بدان معنی است که تکیه گاه سازه باید از چوب باشد، نه عرشه مرکب.

پتانسیل ذوب
از آنجایی که عرشه کامپوزیت توخالی از پلاستیک بازیافتی استفاده می کند، در شرایط نادری می تواند ذوب شود. به عنوان مثال، اگر چربی داغ یا زغال سنگ روی سطح بریزید. جدا از ذوب شدن، افزایش گرما می تواند باعث انعطاف پذیری عرشه شود و از بست های آن خارج شود. تخته ها همچنین می توانند در تابستان های گرم گرم باشند. انتخاب رنگ روشن تر برای عرشه می تواند به جلوگیری از این امر کمک کند.

بست های مخفی
در حالی که دوام و ظاهر تمیز آنها آنها را به یک مزیت تبدیل می کند، بست های مخفی نیز می تواند یک نقطه ضعف باشد. اگر نیاز به تعویض برد دارید، باید آن را از زیر جدا کنید، که ممکن است نیاز به جدا کردن چند برد داشته باشد.